[Lily]

Mimo to, że na początku nie dawałam sobie rady z Neo i czasem miałam go dosyć, to nigdy, ale to nigdy nie żałowałam, że go kupiłam. Labradory to wspaniałe pieski. ;> Co z tego, że coś pogryzą, zepsują? Jeżeli zniszczył jakąś rzecz, na której nam zależało, to możemy pójść do sklepu i kupić taką samą. Ale tak wiernego i oddanego przyjaciela nie można kupić za żadne pieniądze, tylko zdobyć za szczerą miłość.

[matipietrzak96]

Mimo tego, że początki są trudne (zawsze są trudne ... ), mimo tego, że najbradziej lubi wychodzić na spacer i się na nim bawić, jak pada deszcz; mimo tego, że czasami mam go dość; mimo tego, że trzeba mu szykować jedzenie (sam sobie niestety nie zrobi ... )

to i tak zawsze będzie dla mnie najlepszym przyjacielem, i już nigdy nie wymienię Go na innego psa ...


natkabp, czy te oczka mogą kłamać ???

Mimo tego, że początki są trudne (zawsze są trudne ... ), mimo tego, że najbradziej lubi wychodzić na spacer i się na nim bawić, jak pada deszcz; mimo tego, że czasami mam go dość; mimo tego, że trzeba mu szykować jedzenie (sam sobie niestety nie zrobi ... )

to i tak zawsze będzie dla mnie najlepszym przyjacielem, i już nigdy nie wymienię Go na innego psa ...


natkabp, czy te oczka mogą kłamać ???

[Tosia]

Początki są bardzo trudne, ale myślę, że warto się trochę pomęczyć. Czakiego mam od miesiąca i mimo tego, że straszny z niego rozrabiaka nie oddałabym go za nic W prawdzie nie raz mam dosyć tego jak szczeka bez powodu albo podgryza ręce i rozrabia, ale i tak go kocham i kupując go wiedziałam na co się decyduję i nie żałuję... wręcz przeciwnie

[kaha]

max nigdy niedał mi powodu by go niekochac.... nigdy niezałowałam ze zdecydowalismy sie na psa... miłosc ktora on nam odwzajemnia jest bezcenna...

[jkasia]

Kochamy Kaste mimo, że na poczatku było cieżko i miałam mieszane uczucia, ,mimo, ze odkąd jest to dom wygląda jak pobojowisko, mimo że zniszczyła laptopa TZ , mimo ze ostatnio poszło 2tys na leczenie i o mało zawału nie dostalismy z powodu jej choroby.
Nie wyobrazam sobie teraz zycia bez niej bo ta mała czekolada wniosła do naszego domu pokłady miłosci i radości, którymi obdarowuje rowniez znajomych i rodzinke

[orlosia]

uwelbiam kocham szanuje dbam
kiedy cos zle zrobi oczy wszystko wybacza!
jest tak smieszny ze wiecej jest smiechu niz złosci,
ostatnio kiedy sie mył zamiast lizac noge mył nam podłoge

[Pikuś]

Ja tata siostra kochamy Mazka za to jaki jest, chociaż czasami mamy go dość , lecz to przejściowe Jedyną osobą, która go nie lubi to moja mama nie wiem czumu, po prostu ma uprzedzenia, mogę przypuszczać iż mama go nie lubi, ponieważ jest zupełnie inny niż nasza poprzednia sunia Pusia- przytulas, że głowa boli i była czarna, Mazak- wulkan energii i jest w większości rudy czego moja mama nienawidzi Czasami go przytula, a później nie chce go znać

[brahmadaitya]

a ja kocham swojego Lesera za to że jest z nami i że kocha nas taką miłością jakiej żaden człowiek nie potrafi dać mimo że czasem broi tak że aż mam ochotę płakać z bezsilności ale jak patrze na tą jego głupią zaplutą mordkę to nie mogę się na niego gniewać jest takim naszym kochanym oszołomem

[orlosia]

Pikuś, daj jej czas, mój tata ma podobnie wychował sie na wsi przez co jego zdaniem pies powinien byc przy budzie a blok to nie jest odpowiednie miejsce. Przekonalismy go, nazywa Rubena 'Rexiem' tak nazywał sie jego poprzedni pies, nie wychodzi z nim na spacery ani tez za specjalnie sie z nim nie bawi ale co najważniejsze zaakceptował go takim jakim jeest ot ze czasem wskoczy na swojego Pańcia i da mu lizuska a mój ojciec nooo cóz wylewnym człowiekiem to on nie jest

[Pikuś]

orlosia12,

[mibec]

Pikuś, nie martwilabym sie na Twoim miejscu. orlosia12, ma racje - daj mamie czas. Miloscia mojej mamy byl szpicopodobny Lucky, ktorego uspilismy z powodu bialaczki. Po ok 3 miesiacach strasznie pusto bylo w domu, wiec do domu przyszedl Max - mama niby sie zgodzila na kolejnego psa, ale dlugo jej zajelo zanim doszlo do niej, ze to nie wina Maxa, ze Lucky nie zyje (po czasie sie przyznala, ze tak myslala). Teraz bardzo go kocha; nawet powiedziala mi, ze jesli wroce z Angli to mam nie liczyc na psa, bo jest juz jej. Dlatego teraz mam Barneya (a poza tym nie wracam do Polski ), ktorego bardzo kocham

[olusia23]

no oczywiscie ze bylo ciezko i nadal nie jest łatwo nasza Nutka to typowy "adehadowiec", wariat bez dwoch zdan. dalej psoci, czesto sie nie slucha i zachowuje sie jak szczenie pomimo skonczonego roku. ale co zrobic, ze tak bardzo ja kochamy w domu i nie wyobrazamy sobie zycia bez niej jej wesole podejscie do zycia i milosc do wlascicieli - niezastapione

[AnIeLa]

Cytat:

dalej psoci, czesto sie nie slucha i zachowuje sie jak szczenie pomimo skonczonego roku.

olusia23, bo ona jest jeszcze szczeniakiem

[olusia23]

[AnIeLa]

olusia23, zalezy od psiaka Asior się koło 3 roku życia uspokoił:)

[olusia23]

[Franula]

Czasem miałam takie coś, że nie dam rady, że tego nie przemyślałam, że może nie powinnam mieć psa? Nie obwiniałam go, lecz siebie. Może jeszcze do niego nie dorosłam? Może gdzieś indziej miałby lepszy dom? Ale prawda jest taka, że bez niego nic nie ma sensu. Dłuższe rozstanie to męczarnie. To jest tak, że do psa od początku się przywiązujesz. Wychowujesz go jak własne dziecko. Kocham Franka mimo wszystko.
Pies to najlepszy przyjaciel, to bezinteresowna miłość.