[Gość]

Od zawsze chciałam mieć psa rodowodowego, jednak los chciał inaczej. Czy zrobilam żle? .. może ale nie żałuję .Kupiłam psa za złotówkę na stadionie bo podsłuchałam że wywalą bo nikt nie kupił .Nie wiedziałam jaka to rasa,nie wiedziałam jakiej płci.... mała, czarna, kulka .Wtedy miało znaczenie tylko to że chcą wywalić. Możecie mnie zlinczować Nie żaluję że kupiłam Hermionę .Z kulki wyrosła piękna suka w typie labradora, najmądrzejszy pies jakiego znam .Nigdy nie miałam z nią problemów zdrowotnych .
Na forum o labradoroach zalogowałam się gdy Hercia miala cztery lata ... szok .. walka o czystośc rasy, krytykowanie wlascicieli kundelków. Jednak podkreśle .. nigdy nie żałowałam decyzji kupna swojej rezydentki ... tak rezydentki bo natychmiast adoptowalam kolejną sunie .. kundel z przeszłością, agresja lękową.. nie miała roku gdy wykryto nowotwór złośliwy..Fiona ..za pieniadze jakie wydalam na jej ratowanie, mogłam kupić conajmiej dwa wspaniałe psy z metryką .. i znowu nie żałuję że jest z nami, żyje ... teoretycznie jeszcze trzy miesiące strachu , jesli nie bedzie wznowy to ..jest wyleczona. Mój wspaniały kundel .
Gdy przywieziono do mnie Loviego, nie wiedziałam że to pies z metryką .Wiedziałam że walczy o przetrwanie, chory.. marne szanse na przeżycie. Walka trwa do tej pory .Wiem że jeszcze przede mną ciężkie chwile, że będę musiała wybrać miedzy nowymi butami a leczeniem psa .. ale.. moje marzenie sie spełniło , mam psa z doskonałej hodowli. Czy zrobiłam dobrze adoptują Loviego ? .. nie wiem , jednak wiem że oddam ostatnia koszulę za moje psy .I powiem jedno .. mój rodowodowy w niczym nie przewyższa moich kundli .. no może w tym że mamy już zaliczoną jedną wystawę a za tydzień jedziemy na nastepną .Jeszcze nie zdobedziemy wysokiej lokaty ale przynajmiej przeżyjemy urok ringu.. to niesamowite , cudowne, ta adrenalina...

[aganica]

Za długo pisałam i zostałam gosciem .. łubu dubu, łubu dubu .. to pisałam ja..

[tenshii]

[mlena]

mój kundel również kosztował mnie tyle co rodowodowy
a kupiłam go po tym jak od znajomej dostałam cynk ,ze facet ma pseudo i psy w złym stanie ,że trzeba szybko te małe zabrać , nie żałuję swojej decyzji ale wiem ile stresu mnie to kosztowało , dzisiaj zaprzyjaźnione panie w sklepie zachwycały się nim jak wyrósł , widziały mała bidę zaraz po przywiezieniu jest w końcu radosny weszło niego życie a jego ślepia rekompensują wszystko i ja dosłownie zrezygnowałam z nowych butów na zimę ,bo było potrzeba na weta i chodzę z zjechanych ale mam kochanego towarzysza który mam nadzieję w końcu dojdzie w pełni do siebie i całkiem wyzdrowieje
czego żałuję? tego ,ze nie potrafiłam przekonać dziada by w tej cenie lub trochę wyższej dał 2 psiaki nie wiem co się stało z tymi co zostały mam nadzieję tylko ,ze znalazły kogoś kto podjął leczenie i walkę a nie np uśpił bo wiem ,ze i tak robią

Mój Bluesik nie jest w niczym gorszy od rodowodowego poprzednika ale co mnie martwi to właśnie to ,ze jak taki chory psiak trafi do nieodpowiedniego człowieka to niestety skończy na stole lub w schronisku i to trzeba podkreślić

[nata]

aganica, Oby więcej takich ludzi jak Ty Zrobiłaś bardzo dobrze, masz wielkie serducho i bedziemy trzymać za was kciuki żeby wszystko dobrze się zakończyło choć już tak jest - Twoje psiaki maja wspaniałą właścicielke, kochający dom i to jest dla nich najważniejsze

[mlena]

ja podziwiam 3 psy to ogromne wyzwanie ale tak właśnie jest ,ze takie psy trafiają w końcu na ludzi o taaakim sercu a potem odwdzięczają się swojej pańci miłością i oddaniem