[AnIeLa]

[tenshii]

[Jacek Trzpil]

Pani Fennell proponuje taki układ z psem: Przewodnik to król, pies podwładny . Do króla nie podchodzi się kiedy się chce, raczej też nikt na niego nie wskakuje. Ocz. b. upraszczam, zachęcam poszukać tej książki.
Gdy moje młode psy skaczą - zrywam z nimi kontakt wzrokowy, odwracam się, ogólnie zachowuję się tak, jak by dla mnie nie istniały w tym momencie. Jak pies się uspokoi (z reguły szybko to się dzieje) przywołuje psa i jest głaskanie, zabawa. Chodzi o to, kto decyduje (czyli rządzi) kiedy się bawimy, kiedy trenujemy a kiedy nie chcę, żeby pies mi przeszkadzał.
Z 2 m-cznym szczeniakiem trzeba delikatnie. To czas psich lęków. Warto psiaka pozytywnie nakręcać, powinien być pewny siebie a hierarchię budować np. tak, jak napisałem wyżej.
Młody psiul potrzebuje też w tym czasie kontaktu z dorosłymi psami, wskazany jest wręcz dorosły samiec (ocz. nie agresywny), który nauczy szczeniaka, jak trzeba się podporządkować dorosłemu. Ogólnie psią mowę ciała maluch musi poznać i to teraz, jak będzie starszy może być za późno.

[iness8@o2.pl]

[AniaCz.]

[Jacek Trzpil]

czytałaś tą książkę?
Zarzut, że jej szkolenie jest agresywne w stosunku do psa jest nieprawdziwy.

[ Dodano: 02-03-2013, 01:08 ]
W zasadzie chodzi mi oto, że nasze relacje z psami (wg. mnie) nie powinny być partnerskie. Przewodnikiem zawsze powinien być człowiek, pies podwładnym. Stawiając psa w roli szefa, czyli dając mu możliwość wyboru, decydowania w wielu codziennych sprawach robimy mu wręcz krzywdę. Pies w naszym świecie - świecie ludzi - w b. wielu sytuacjach sobie nie radzi. Nie zapewni nam wyżywienia, źle rozumiana obrona stada może doprowadzić do pogryzienia kogoś. Moim zdaniem pies zdecydowanie lepiej się czuje, jeżeli to my będziemy decydować o takich sprawach a on nas będzie słuchał. Relacje pies-człowiek, żeby były trwałe i stabilne trzeba cały czas utrwalać, przypominać, jaka jest hierarchia. Jeżeli tak postępujemy to uczenie psa jest dużo łatwiejsze, nie wymaga żadnej przemocy, bo szefa-króla (jak zwał, tak zwał) stada nasz pies po prostu słucha i jest mu z tym dobrze. Ocz. o ile ten szef odwzajemnia swojemu psiemu przyjacielowi bezgraniczną miłość, którą pies człowieka obdarza. Tak nawiasem mówiąc, czytałem niedawno, że nawet naukowcy przyjmują określenie bezgranicznej miłości jako stosunek psa do człowieka . Moim zdanie to super, zwłaszcza, że przez lata w badaniach naukowych zwierzęta nie mogły mieć imion, były tylko numerami. Wiele się zmienia i to na korzyść naszych braci mniejszych.

[Ska]

nad problemem zaczepiania ludzi mocno pracujemy i jest coraz lepiej

zauważyłam w weekend, że Roxy podczas spaceru sporo na mnie skacze, zaczepia nogawki albo wchodzi pomiędzy nogi. reaguje na komendę "zostaw", wtedy zatrzymuję się na chwilę, żeby się uspokoiła, ale po kilku krokach znów to samo. wiem, że chce się bawić, ale spacer to spacer co mogę innego zrobić?

PS: dzisiaj zatrzymałam się na dłuższą chwilę, mocną ją poprzytulałam, ukochałam i się trochę uspokoiła. może potrzebna jej z rana więcej czułości? (bo fakt faktem, że witam ją spokojnie i pierwsze co robię po obudzeniu to hop w ubranie i wychodzimy. podobnie kiedy wracam z pracy - od razu wyruszamy na spacer)

[missy]

My też pracujemy cały czas nad chodzeniem spokojnie na smyczy... i nad tym żeby szła po jednej stronie a nie plątała się pod nogami..

Nie wiem tylko czy do tej nauki lepiej używać normalnej krótkiej smyczy czy linki treningowej?

[Nikaaa]

[ollinko]

Jacek Trzpil, Przeczytałam z zainteresowaniem Twoje wypowiedzi w temacie chodzenia psa na smyczy.
Jestem u kresu, nie wiem co mam robić.
Moja suka ma prawie dwa lata, nie umiem nauczyć jej chodzenia przy nodze. Chodzenie ze smakami w dłodni kończy się tylko tym że obskakuje mnie na spacerze i nic z tego nie wynika.
Próby stawania w miejscu kiedy ciągnie - ona się zatrzymuje i zajmuje wąchaniem trawy, ja ruszam, ona znowu ciągnie.
Teorię metod uczenia psa znam, praktyka mnie przerasta.
Dzisiaj wyrwała mi ramię z barku bo się wyrwała za psem i szczerze to nie wiem co mam czynic

[Jacek Trzpil]

Dwa lata, to już powinna spoważnieć
Dużo łatwiej jest cokolwiek wyegzekwować od psa, gdy wie, że to Ty jesteś szefem stada. Nauczyć chodzenia przy nodze a doprowadzić do tego, że pies będzie to robił nawet w sytuacji dużego rozproszenia to dwie różne historie. Nauka komend jest dużo prostsza niż doprowadzenie do ich wykonywania przez psa za każdym razem, gdy tego chcemy.
Bądź szefową, czyli np.:
- poranne powitanie, pies przybiega, chce się witać - odwróć się od niego, poczekaj aż się uspokoi, wtedy go przywołaj; decyzja, że bawisz się z psem wychodzi od Ciebie;
- karmienie - przygotuj miskę, posadź psa i każ mu trochę poczekać (możesz w tym czasie sama coś zjeść), tak żeby jadł dopiero po Twojej komendzie;
- swobodne bieganie psa na spacerze - zacznij od tego, że spuszczasz psa i po chwili go przywołujesz, gdy przybiegnie pochwal i dopiero teraz pozwól mu się wyszaleć;
W wielu codziennych sytuacjach akcentuj, że to Ty decydujesz co kiedy i jak robicie. Gdy pies to zrozumie i zaakceptuje łatwiej będzie Ci nad nim zapanować w sytuacjach trudnych. Bardzo możliwe, że Beza jest nadpobudliwa i dlatego łatwo Ci nie będzie.
Idealnie przy nauce chodzenia przy nodze dać psu możliwość wybiegania się wcześniej.
Bodajże 12 maja w W-wie (Fort Augustówka)będziemy robili pokazy przygotowania retrieverów do Zawodów Dummy, gdy będzie to pewne, potwierdzę. Gdybyś mogła wtedy podjechać na to spotkanie może w realu bardziej bym mógł pomóc.

[ollinko]

Żebym chociaż w Polsce była... a nie jestem.
Ale będę próbować tego co napisałeś, brzmi rozsądnie.
Przestałam się z nią witać wylewnie już jakiś czas temu, głównie z powodu niemowlaka na rękach od paru miesięcy. Zauważyłam, że ograniczyło to to niekontrolowane skakanie po mnie w momencie powitania. Po tym co napisałeś spróbuję jeszcze bardziej wziąć to pod kontrolę.
Na spacerze przychodzi, bez ciastek nie wychodzę z domu, na słowo ''ciasteczko'' i ruch ręką mam 95% szans że przyjdzie.
Jedzenie na komendę jest o tyle utrudnione, że to niejadek i specjalnie się miską nie interesuje. Ale potrenuję ze smakami.

Stawiałabym też na tą nadpobudliwość, po sterylce trafiła po kilku godzinach do szpitala na tydzień, bo szału dostawała mimo otępienia po narkozie. Teraz walczymy z łapą, liże miejsce po kroplówce, aż do blizn. Z kliniki oddali nam ją po tygodniu uprzejmie acz z ulgą, tak była radosna i przyjacielska Fakt faktem jest spokojna jak śpi. I widać że panuje w miarę nad sobą przy dziecku, ale tu oczywiście pełna kontrola.

Ze względów bezpieczeństwa większość ciąży i teraz spaceruję z nią na szelach easy walk i to oczywiście pięknie pomaga, ale kurczę... patrzę na inne psy na spacerach idące spokojnie przy nodze i po ludzku zazdrość mnie zżera że ja tak nie mogę
dziekuję

[Jacek Trzpil]

Staraj się dać suni możliwość wybiegania się, niech przynosi aporty, pływa. Jak się wyszaleje łatwiej o posłuszeństwo.
Poza tym, jak dziecko pcha paluszki do gniazdka to nie ma zmiłuj, reakcja dorosłych jest natychmiastowa i zdecydowana. Z psem tak samo, jak czegoś nie może, top nie może. Jeżeli nie chcesz, żeby wyrywała się do każdego napotkanego psa, znajdź sposób, żeby odwrócić jej uwagę od psa, do którego ona musi teraz, już pognać. Warto utrudnić kontakt wzrokowy z innym psem. Psy muszą przez jakiś czas skupić na sobie uwagę - tak zapraszają się wzajemnie do zabawy.
Powodzenia

[Crockerydoll]

Witam! Drodzy labkowicze, mam pewien problem z moją Sabcią. Jest uroczą i naprawdę żywą sunią, która niedawno skończyła 5 mies. Mamy pewien problem, spacery to jedno wielkie przeciąganie. Stosowałam się do waszych porad, próbowałam ja przekupić smaczkami i za każdym razem jak zrobi coś dobrze to ją nagradzam, a za złe zachowanie ignoruję. Jest bardzo silna, a dopiero ma 5mies.! Oczywiście, jak ma na to ochotę to idzie w miarę ładnie, ale jedzenie na dworze jest silne do tego stopnia, że Pani zapierająca się piętami jak może nie robi na niej wrażenia. Martwię się, próbowałam też odwracania się i zmiany kierunku spaceru, ale to nie robi na niej najmniejszego wrażenia. Chyba trzeba odzyskać przewodnictwo stada, tylko jak to zrobić? Sabunia prosi o pomoc!

[Jacek Trzpil]

Cześć
Staraj się tak organizować spacery, żeby psiul miał możliwość wybiegać się, jest młody, potrzebuje dużo ruchu. Odn. posłuszeństa, masz rację, powinnaś być Szefową stada, myślę, że wiesz o co chodzi i jak to robić. Cierpliwości i powodzenia

[Crockerydoll]

[quote="Jacek Trzpil"]Cześć
Staraj się tak organizować spacery, żeby psiul miał możliwość wybiegać się (...)


Biegam z moją labką codziennie o 6 rano, ale może faktycznie z biegiem czasu potrzebuje więcej ruchu... Bardzo dziękuję za odpowiedź

[Olie]

Nasz Pako również odmawia chodzenia na smyczy.
Zapinanie go w domu na smyczy i uczenie go spacerowania z czymś "przy sobie" kończy się zazwyczaj tak, że biega jak szalony po całym domu a dzieciaki gonią za nim usiłując go za tą smycz złapać. Można by pomyśleć, że faktycznie chyba się przyzwyczaił.. ale nic bardziej mylnego.
Jak tylko przekroczy próg domu na smyczy zapiera się i nie chce iść. Podskakuje do tyłu jak królik i macha dziwnie przednimi łapami. Sąsiedzi mają pewnie niezły ubaw ale mi do śmiechu nie jest.
Zwłaszcza, że często wybywamy na rodzinne spacery i chciała bym by nasz czworonożny pies chodził na smyczy jak na psa przystało.

Po ogrodzie biega luzem. hm.
Smaczki nie pomagają. Uparciuch jakich jak widać tu nie mało

[series]

Witam,mój lab to 2mies.suczka. Największy problem to spacery...i zapieranie się przy chodzeniu już nie wiem co robić? Ciągnąć na siłe? Ignorować i czekać az ruszy do przodu? Smaczek pomaga a 10min, a po kilku razach już nawet ich nie chce jeść. Poza tym sunia nawet na długim spacerze np.po kolacji nie zalatwia się na podwórku tylko w domu(podczas kwarantanny robiła na matę lub na balkonie). Ze spacerów przychodzimy umęczeni-ja psychicznie ona fizycznie. Jakieś porady? Proszę....

[Di]

[Crockerydoll]

Drodzy labkowicze !
Muszę się koniecznie pochwalić, bo jest czym ! Moja Sabusia wkoncu załapała o co chodzi ze spacerami ! Już nie ma ciągania i wyprowadzania Pani czy Pana na dwór, teraz piesek chodzi pieknie przy prawej nodze i noskiem nawet nie stara się wypchnąć przed Pańcię ^^ Chyba, że zobaczy innego psa, ale to juz inna sprawa Nie mozna mieć wszystkiego naraz. Wasze porady są naprawdę cenne. Wszystkim świeżym, psim rodzicom bardzo polecam przestudiowanie całego zagadnienia. To dla nas pół godzinki roboty, a dla psa koniec męczarni na dworze.
Pozdrawiam