[mibec]

[anna34]

[katerina]

Oczywiście sprawa o wyjeździe nie jest przesądzona, dlatego staram się dowiedzieć jak najwięcej, właśnie po to żeby nie porywać się z motyką na księżyc. Jeśli chodzi o język to tzw stopień komunikatywny, choć zdaję sobie sprawę że angielski wśród anglików wygląda inaczej niż nasz polski angielski, którego uczyliśmy się w szkołach. Kurcze, jakbym chciała żeby wszystko rozwiązało się samo jakimś fuksem, czemu to wszystko musi być aż tak trudne

[mibec]

anna34, moze to zalezy gdzie kto trafi, co robi - w naszym miescie jesli dwojka ma prace to bez problemow sie utrzyma, chocby my: mamy wielki dom, dwa psy, czasem na zbytki zabraknie, ale na rachunki nigdy, a w Polsce niestety czesto nam brakowalo.

[FadGoś]

Prawda jest taka że w UK , tez zaczyna być ciężko o pracę A praca w gronie rodaków też nie jest czasami przyjemna Inne narodowości bardziej się trzymają "razem " , a polacy niestety patrzą komu większy dołek wykopać

[anna34]

[mibec]

anna34, moze jestescie bardziej obrotni, my pierdoly zyciowe nie potrafilismy sie wydobyc pod pomieszkiwanie katem u mojej mamy.

[katerina]

Może już mocno zboczę z tematu ale nie jestem w stanie zapanować nad żalem, który mam sobie do tego naszego kraju. Ja - z zawodu kosmetyczka - od 5 lat pracuję w firmie TRW szyjącej poduszki powietrzne do samochodów, pracuję przez agencję pośredniczącą jako pracownik tymczasowy, od 3 lat mam przedłużane umowy co 2 tygodnie!! wyobrażacie sobie to? kiedy jest mniej pracy odsyłają mnie do domu na przymusowy urlop, teraz w ogóle straszą zwolnieniami, mój mąż inżynier budownictwa, jeden z 3 najlepszych absolwentów politechniki na swoim roku, dostaje wypłatę na raty, nieraz musi się prosić o własne pieniądze a zarabia mniej niż operator koparki. Wzięliśmy kredyt, kupiliśmy mieszkanie, myśleliśmy że będzie już tylko lepiej, w końcu ile można mieć pod górę. A teraz ledwie zarabiamy na rachunki, o życiu nie wspomnę bo to nie życie tylko wegetacja. Nie możemy sobie pozwolić na dziecko, nie umiemy odłożyć na nowy samochód. Naprawdę straciłam już całą wiarę, że coś zmieni się na lepsze. Mam dość walki o każdy kolejny dzień.
A jeśli chodzi o Polaków za granicą, wiem jacy potrafią być. Byłam w Niemczech w pracy i uwierzcie żaden Niemiec nie dopiekł mi tak jak Polak. Jest dobrze póki komuś nie zawadzasz w jego interesach, w naszym narodzie niestety często panuje zasada "po trupach do celu". Przykre ale prawdziwe.

[mibec]

katerina, widze ze na prawde Cie dopadlo - wspolczuje, bo sama to przerabialam 5 lat temu. W koncu wyjechalismy, niby na pol roku, zeby popchnac kredyt.... po 3 latach pozbylismy sie mieszkania, ktore wlasnie zostalo wybudowane (TBS- trzeba bylo wplacic pieniazki i poczekac az wybuduja blokowisko), gdyz postanowilismy tu zostac.
Masz odlozone jakies pieniadze albo kogos kto Wam cos pozyczy jesli zdecydujecie sie na wyjazd?

[katerina]

Jakieś drobne oszczędności mamy, pożyczyć też jest od kogo. O takie sprawy się nie martwię. Najbardziej boję się o Ami. Nie chcę jej zostawiać nikomu. Jeśli coś dobrego nas tu spotkało przez ostatnie lata to właśnie ona - pies, który rozjaśnia każdy nasz dzień.

[mibec]

katerina,jesli masz zaufanych ludzi na miejscu, ktorzy pomoga Wam z mieszkaniem z psem to ok, jesli jednak nie jestes pewna to lepiej niech Ami zosatnie na troche u rodziny.

[ Dodano: 14-09-2012, 10:28 ]
A tak z ciekawosci, gdzie masz znajomych?

[nata]

katerina, doskonale rozumiem Twoją sytuację, bo sama czekam aż skończę tylko studia (mam ostatni rok) a że nie zapowiada się na lepszą przyszłość, również rozważamy takie opcje. Bo żeby tu być/zostać, musielibyśmy wygrać mieszkanie w totka, albo dostać je w prezencie ( ), lub mieszkać z rodzicami. Chce się żyć!

Co do psiaka za granicą, ciężko będzie przyjechać i samemu wszystko od razu załatwiać, by psiak mógł mieszkać z Wami. Zgadzam się z dziewczynami, że rozsądniej będzie najpierw samemu się tam "rozgościć" i dopiero ściągnąć psiaka.
Choć w UK to chyba i tak łatwiej znaleźć landlorda, który pozwoli na psiaka niż w DE

[katerina]

mibec z tego co mi mówili ich miasto nazywa się Upton chyba, tylko że oni niedługo wracają do Polski i nie wiem czy zdążą cokolwiek dla nas zrobić.
nata, szczerze mówiąc rozmawiając z moimi znajomymi, którzy ledwie skończyli zawodówkę i nigdy nie zapowiadało się ze coś z nich będzie jak mi taki mówi że za mniej niż 3000 to on nie pracuje bo ma taki fach w ręku, że może wybrzydzać to ja się zastanawiam czy te wszystkie zarwane noce mojego męża, ten stres i wysiłek włożony w studia, czy to miało jakikolwiek sens.Bo ja w tym momencie sensu nie widzę. Prędzej się w tym kraju garba dorobisz niż czegokolwiek innego, a jeśli nie masz startu w życiu, nie masz układów to chcąc mieć mieszkanie zapomnij o dziecku, chcąc dziecko mieszkaj z rodzicami. Nie ma tak, żeby uczciwy człowiek mógł normalnie godnie żyć.

[anna34]

[katerina]

Może i to są przechwałki ale wiem o tym doskonale, że po prostu nie opłaca się teraz studiować. Co z tego, że jesteś osobą zdolną itd skoro inni mają układy, swojego czasu mój mąż chciał zostać wykładowcą na swojej byłej uczelni, niestety się nie dostał bo jego miejsce zajęła dziewczyna, która...jakimś przypadkiem była narzeczoną jednego z wykładowców.

[effcyk]

robota w Polsce to jest tragedia ja jestem po 3 kierunkach - od 3 lat żadnej roboty nie mogę znaleźć . Niestety śmieciowe umowy mnie nie interesują - a teraz głownie tym wykręcają się pracodawcy, wszędzie te śmieciowe umowy, a mieć umowę o pracę to jakiś cud i łaska Boża. Moja przyjaciółka po 3 latach pracy na krzywego, dostała umowę o pracę - dlatego że po 3 latach proszenia się , w końcu powiedziała pracodawcy że jak nie dostanie umowy to odejdzie, a że jest bardzo dobra w swojej pracy i jest pracowita, sumienna oraz godna zaufania i zależało pracodawcy na takim pracowniku , szef kręcąc nosem w końcu dał jej to umowę w tym miesiącu .

Ze stażami jest to samo - ostatnio spotkałam Panią z córką może 20 letnią, któryś raz z kolei składała pismo o przyznanie jej stażu z UP ( swoją drogą oni w ogóle nie pomagają, nie wiem po co oni tam pracują ) - ani stażu ani pracy, wszystko można załatwić, ale jak się ma plecy. Drugiej Pani syn - inżynier - ona jemu ledwo pracę znalazła na produkcji w jakimś magazynie, znalazła - po znajomości i kosztem tego, że ją wyrzucili. Szok po prostu szok, ile się człowiek nasłucha, ludzie są totalnie bezradni, ręce opadają. Mój brat cioteczny mieszka i pracuje w Irlandii kilka lat - widziałam się ostatnio z jego mamą, moją ciocią - chłopakowi żyje się tam bardzo dobrze i nie ma mowy żeby wracał do Polski.
Powiem Wam, że ja jestem załamana, wszędzie zostawiam swoje CV, nawet po kilkanaście razy w jednym miejscu potrafię się pokazać - na pracę w zawodzie oczywiście już nie liczę ( oświata ) więc szukam byle gdzie, obuwniczy, odzieżowy, spożywczy - cokolwiek. Na studia wydałam tyle - że przez rok czy dwa to mogłabym żyć za te pieniądze jak królowa, bo na bardzo wiele rzeczy , o których na dzień dzisiejszy mogę zapomnieć - byłoby mnie stać. Wszystko poszło na szkoły, na czesne, na dojazdy a w tygodniu człowiek przędzie jak może i ima się byle czego żeby mieć na to wszystko.
Już z tej bezradności myślę o założeniu czegoś własnego, ale .... chyba się boję - czy podołam w ogóle z tym finansowo, czy swój biznes jest opłacalny itp. Nie wiem już sama co zrobić ze swoim życiem, bo póki co czarno widzę swoją przyszłość....

[ Dodano: 14-09-2012, 13:35 ]

[nata]

[katerina]

No właśnie. Tak tutaj jest, mój mąż mówi do mnie "Kasia w tym kraju żeby do czegoś dojść to albo musisz kraść albo być megacwaniakiem" a że my 2 pierdoły nigdy nikogo nie chcielibyśmy skrzywdzić to żyjemy tak jak żyjemy, w niepewności czy za miesiąc też zapłacimy rachunki. Moi znajomi, którzy zaraz po liceum wyjechali w różne kąty świata dziś stawiają wielkie wille i jeżdżą takimi samochodami, że widząc ich zbieram szczękę z ziemi. To są ludzie, na których kiedyś zdarzało mi się patrzeć z góry mam za swoje teraz.W sumie to nie zazdroszczę, ja nie potrzebuję willi, wystarczy mi swój kąt i kochane osoby przy mnie, samochód też nie musi być wypasioną furą ale żebym miała pewność że jak się gdzieś wybiorę to tam dojadę a tutaj nawet na to ciężko sobie pozwolić. Ja nie wiem kto pozwolił na to w tym kraju żeby tak się działo jak się dzieje, żeby młodzi, pracowici ludzie nie mieli tu przyszłości. Nie wiadomo czy się bezsilnie śmiać czy płakać.

[mibec]

[FadGoś]

Dziewczyny , nie myślcie że w innych krajach jest tak kolorowo , niestety nie jest . Z roku na rok jest coraz gorzej , a nas polaczków traktują jak zwykłe robole Sami Polacy się nie szanują I nauczyliśmy Anglików różnych dziwnych przyzwyczajeń Jak to mówią wszędzie dobrze gdzie nas nie ma . A co do znajomych co to niby tak im dobrze i takie wypasione fury maja jak jadą do PL , to podam przykład moich znajomych .
Rodzina 6 osobowa - wyjazd na 2tyg koszt 3000f i jeszcze w PL dobierają bo im braknie , po powrocie życie na kredyt bo im na rachunki nie starcza typowi do przysłowia " zastaw się a postaw się " no bo przecież trzeba się pokazać jak to sie nie powodzi